xlp's blog

Xosé Lorenzo Puime: Incendios en Galiza, un desastre causado por intereses calculados

Nos últimos días arderon en Galiza máis de 15.000 hectareas de monte. O 80 % da superficie dos concellos de Rianxo ou Rois quedou arrasada polo lume. Tres persoas morreron e deceas feridas e intoxicadas. En Rianxo varias persoas asoladas polas chamas tiveron que pasar a noite no pavillón de deportes da localidade. A principal vía de comunicación do país, a A-9, cortada en diferentes puntos. Centenares de veciños autoorganizados, loitando contra o lume con caldeiros de auga pasados de man en man, as campás das igrexas soando para avisar a xente da proximidade do lume...etc. Esta é a imaxe dun novo desastre, que está a afectar a costa galega, aínda que esta vez non se trata dun accidente, esta vez foi provocado por intereses calculados.

Xosé Lorenzo Puime: Líbano e Gaza. Menos guerras imperialistas e máis pan.  ¡Hai que parar a Bush e a Olmert!

"Nós cineastas israelís, saudamos a todos os cineastas árabes reunidos en París para a Bienal de Cine Árabe. Queremos envíar unha mensaxe de amizade e de solidariedade aos nosos colegas libaneses e palestinos que son actualmente asediados e bombardeados polo exército do noso país. Opoñémonos categóricamente á brutalidade e á crueldade da política israelí, que alcanzou niveis aínda máis altos nas últimas semanas. Nada pode xustificar que continúe a ocupación, o sitio e a opresión en Palestina. Nada pode xustificar o bombardeo a civís e a destrución de infraestructuras no Líbano e en Gaza".

Xosé Lorenzo Puime: A canción de Esteban. En recordo dun compañeiro de traballo tóxicomano

Fóramos a dar un paseo pola praia e á volta Esteban acendeu o ordenador e baixou de internet unha canción. O tema era Special K de Placebo. Era a súa canción.

Esteban tiña 40 anos e era heroinómano. Empezou a pincharse aos 18 e tras varias recuperacións e recaídas morreu o ano pasado. Escoitando Special K, acórdome de moitos momentos con él. Sobre todo dos días que estivo comigo á fronte do Departamento de Lecturas da nosa empresa, planificando as tarefas, coa mesa chea de papeis e a calculadora na man, para conquerir as cargas de traballo máis xustas para todos, aínda que iso significase estar moitas veces ata as dúas da madrugada estudando variables e cadrando números.

La Fundación Federico Engels estará en la feria del Libro de Madrid 2006
Un triunfo de la libertad de expresión

El pasado 17 de abril, la Fundación Federico Engels recibió una carta de la Comisión de la Feria del Libro de Madrid por la que se rechazaba nuestra solicitud para poner una caseta en la edición de este año. Este intento de excluir a nuestra Fundación, después de participar en la Feria del Libro ininterrumpidamente desde 1998, ha movilizado a miles de intelectuales, profesores, artistas, activistas sindicales y de la izquierda, socios, colaboradores y amigos de la Fundación, desde todos los rincones del mundo: Cuba, Venezuela, Ecuador, Argentina, EEUU, Canadá, Nueva Zelanda, Chile, Perú, México, Bolivia, Francia, Gran Bretaña, Suecia, Grecia, Italia, Portugal, Austria, Alemania, Irán, Paquistán y una larga lista de países, así como de multitud de ciudades y localidades del conjunto del Estado español. En tan sólo cuatro días han llegado más de mil resoluciones a la sede de la Fundación Federico Engels y a la de la Feria del Libro de Madrid protestando enérgicamente contra este atropello a la libertad de expresión y a la labor editorial de la Fundación. En definitiva, una movilización a favor de que las ideas del socialismo científico y las obras de los clásicos marxistas estuvieran presentes en la Feria y pudieran ser disfrutadas por miles de personas.

Continúa a campaña contra a censura na Feira do libro de Madrid da Fundación Federico Engels

Eudald Carbonell, Codirector do Proxecto Atapuerca, Carlos Taibo, profesor de ciencia política e escritor, Marta Sanz Finalista do Premio Nadal 2006, ou  Marcelino Camacho, exdirixente de CCOO na  transición, son algunhas das persoas que xa asinaron.

As dúas candidaturas presentadas as eleccións a Reitor da USC parécenme mercantilistas. As dúas traballan cun produto: o servizo que proporciona a universidade a sociedade, e ese traballo en ningún dos casos vai estar rexido por unha composición e un programa claramente de esquerdas, senón polo continuismo nas políticas mercantilistas [política de residencias ou aumento do financiamento externo-que condiciona claramente a función da universidade e as actividades menos rendibles económicamente, pero cunha gran rendabilidade social e cultural, en favor das actividades cunha maior saída no mercado]. Tanto a candidatura de Senén [formada por profesores do PSOE+BNG+PP] como a de Casares.